خدارو دوست دارم چون از همه ی بديام خبر داره

ولی هيچ وقت تركم نمی كنه

باغ وحش جایی است که، حیوانات وحشی را از شر انسان در امان نگاه میدارند.

فرانکلین.کی.دین

چه کسی می گوید که گرانی اینجاست؟

دوره ی ارزانی ست؛

چه شرافت ارزان،

تن عریان ارزان،

و دروغ از همه چیز ارزانتر،

آبرو، قیمت یک تکه ی نان،

وچه تخفیف بزرگی خورده ست؛ قیمت هر انسان

سقراط: دستهايي که کمک ميکنند ، مقدس ترند از لب هايي که دعا ميکنند

حالم خوب نیست
دیشب در اتاق کوچکم اشباح پرسه می زدنند
و سایه ماه روی دیوار اتاقم
چسبیده بود...
دیشب حس کردم
در قبرستان گم شده ام
و جز بادبادکی که از دست تو گریخته بود
کسی با من ولگردی نمی کرد
من پرواز کردم با بادبادکت
و تو با سنگ نگاهت
بادبادکت را کشتی!...
و من در قبرستان دفنش کردم....
می بینی ....
حالم خوب نیست

به ابرهای سیاه زخمی بگو: برای من اشک تمساح نریزند. روزی که لبهای باغچه ترک خورده

بود، و جگر آفتابگردانها می سوخت... به هرزه گردی کدام کوچه رفته بودند ؟

بودند

اولين مردماني كه توانستند از كارتهاي اعتباري تلفن‌هاي عمومي استفاده كنند، بدون آنكه اعتبار

آن كم شود، ايرانيان بودند!

اولين مردماني كه نوشابه‌هاي تقلبي ساختند، ايرانيان بودند!

اولين مردماني كه در اولين صادرات به كشورهاي شمالي ايران به جاي حنا، خاك رنگي

فروختند، ايرانيان بودند!

اولين مردماني كه كشف كردند دروغگويي و ريا و كلك‌بازي براي موفقيت ضروري است،

ايرانيان بودند!

اولين مردمان دنيا كه همزمان هم مايل هستند گرمشان شود و هم سردشان ايرانيان بودند، چون

همزمان با روشن کردن بخاري، پنجره‌ها را هم باز مي‌كنند!

اولين مردماني كه در گروه كم‌توسعه‌ترين كشورهاي دنيا قرار دارند ولي ادعا و توقع برترين

مردمان دنيا را دارند ، ايرانيان بودند!

اولين مردماني كه فقط به گذشته بسيار بسيار دور خود افتخار مي‌كنند ولي چيزي در 500 سال

اخير براي دنيا نداشته‌اند ، ايرانيان بودند!

گفت: ای عاشق دیوانه فراموش شوی!

سوخت پروانه ولی خوب جوابش را داد!

گفت: طولی نکشد تو نیز خاموش شوی!

کرد. اشاره کرد که دختر بیرون بیاید. دختر لبخند زد. بعداً پسر فهمید چه لبخند تلخی است. نگاه

هم میکردند. پسر این پا و آن پا کرد. سه بار تا سر کوچه رفت و برگشت. باز با دست اشاره

کرد که دختر بیرون بیاید. صورت دختر گرد و معصومانه بود. کاغذ مچاله شده ای را از پنجره

بیرون انداخت. رویش نوشته شده بود: « نمی توانم، من فلج هستم».

وقتی می نشینم ، وقتی راه می روم،

 وقتی می خوابم دوستت دارم،

 وقتی صدایی می آید دوستت دارم،

 وقتی سکوت است دوستت دارم،

 چه می کنی با من که چنین راحت همیشگی شده ای ؟

    هیچ پاییزی ماندنی نیست حتی اگر تمامی شبهایش یلدا باشد

صدای گرمت  دوباره مرا به با تو بودن عادت می دهد

سلامم نکن ای نازنینم دوباره سر باز میکند این زخم های کهنه

سلامم نکن ای نازنینم  که این بار توان توان خداحافظی را ندارم

كسی می تواند بفهمد كه قلب كوچكم

چقدر تنهاست

.من نيز با خود غريبه شده ام. تمام

دلخوشی من اشك های شبانه در

بستر تنهايی است

.آدمها برايم نقش ديوار را بازی می

كنند كه كوچكترين عكس العملی را

از آن ها نمی بينم

فكر می كردم گذشت زمان به فرياد

من خواهد رسيد اما گذشت زمان به

دلتنگی هايم بيشتر كمك كرد

كسی حرف دلم را نشنيد،هيچ كس

دل به من نداد. هر كس كه به من

نزديك شد در كوتاهترين زمان مرا

ترك كرد هر كس به من رسيد

لبخندی زد وگفت تا پايان راه خواهد

ماند

در ذهن من هزاران سؤال بی

جواب، چه كسی پاسخم را خواهد

داد؟

چرا روزگار با من كه حتی معنای

دلتنگی را نمی دانستم چنين كرد؟

.با آنكه هر روز دلتنگ تر از گذشته

هستم اما دوستش دارم، اين دلتنگی

را دوست دارم

.شايد به اين خاطر است كه تنها

مونس و همدم من همين دلتنگی

است

.خدايا شكايتی ندارم چون خود

خواستم راهی را بروم كه پايانی

ندارد

راه طولانی است و

پايان راه نامعلوم..................

باید آهسته نوشت ، با دل خسته نوشت ، با لب بسته نوشت گرم و

پررنگ نوشت...

 روی هر سنگ نوشت تا بخندند همه

که اگر عشق نباشد دل نیست

خدا انسان را آفرید

در آسمان دل من پرنده پر نمی زنه

به کلبه غم زده ام محبت سر نمی زنه

یه مهربون یه همزبون،حلقه به در نمی زنه

هر چی غمه مال منه بدتر از غم حال منه

هر جا میرم این غصه ها چون سایه دنبال منه

خاطرات تلخ رفته همه جا هست دور و برم

کاشکی من گذشته ها رو بشه از یاد ببرم

به هر کسی رسیدم دل منو سوزوندش

هر روز با یک بهانه چشم منو گریوندش

دلم می خواد برم یه جا بی نشونی

برای من امید موندن نمونده

دیگه وقت رفتن وقت دل بریدن

                                             با تشکر از ایرج مهدیان

                        خدانگهدار

تنهاست

سراغ از دوست می گیرم

می گوید تنها ابرها که وقتی می بارد من نیز می توانم جاری شوم

درختی را می بینم که در مسیر رود استوار ایستاده از او می پرسم نشانه دوست را؟

می خندد و می گوید تنها خاک،که ریشه هایم را درون قلبش پناه داده.

متحیر می شوم از خاک می پرسم،آهسته از خواب بیدار می شود و می گوید من بدون

دیدار خورشید به تن یخ بسته ای شبیه ام.

هر چقدر بیشتر به دنبال نشانه دوست می کردم او را دست نیافتنی تر می بینم

باز به راهم ادامه می دهم این بار مقصدم را نمی دانم...

                                به راستی خانه دوست کجاست؟؟؟

خودخواه نمک نشناس

هیچ وقت نمی بخشمت

الهی خبر مرگت بیاد

الهی هیچ وقت برنگردی

              کاش می دانستم خانه دوست کجاست

 شب هنگام که به یادش می آورم، گریه اش را فراموش نمی کنم

 ولی افسوس که سودای دیگران در سر داشت...!!!

چراغ ساحل آسودگی ها در افق پیداست.

در این ساحل که من افتاده ام خاموش

غمم دریا، دلم تنهاست.

وجودم بسته در زنجیر خونین تعلق هاست!

خروش موج با من می کند نجوا:

ـ که هر کس دل به دریا زد رهایی یافت...

که هر کس دل به دریا زد رهایی یافت...

مرا آن دل که بر دریا زنم نیست

ز پا این بند خونین برکنم نیست

امید آنکه جان خسته ام را

به آن نادیده ساحل افکنم نیست!

چه ميخواهی ز من ای بی وفا ديگر

ز من چيزی مگر مانده بجا دیگر

مگر تركم نكردی ونرفتی و نگفتی تا ابد بدرود

مگرطغيان نكردی و ويران نكردی چون خروشان رود

كاش با خود برده بودی خاطرات تلخ وشيرين را

كاش نميساختی برايم  روزهای خوب ورنگين را

چه ميخواهی ز جان خسته ام آخر

آزار مده اين افتاده را ديگر

دست بردار ز آزردن اين صيد به دام افتاده

نه كه افتاده ز پا بلكه ز نام افتاده

 خداحافظ مسافر ای تمام معنی من

این که من بی ترانه می میرم

تنها گناه توست

تویی که گمان کردی

سرنوشت ما جدایست

اکنون که شش سال از آن زمان می گذرد

دل من چون آهنی گداخته شعله ور است

و نمی دانم چگونه این آتش دل را باید خاموش کنم

دوست دارم بدانم همین قدر که من از دوری او

پریشان گشته ام او نیز همانند من می باشد.

  سکوت،متن آسانی است که معمولا اشتباه خوانده می شود

   تن پوشم

   صداقت بود  افسوس که همه مرا

عریان دیدن

  چه ساده میشکنند

  هر آنچه را که من تکیه گاه خویش می کنم.

حرفای تو عزیزکم دیگه شنیدن نداره

هر چی گفتی دروغ بوده قلبم برات جا نداره

سیاه شدم با کلکات بدجوری آتیشم زدی

گفتی تا آخر میمونی!!! رفتی نموندی جا زدی

عاشقم کردی و رفتی و گفتی نمی مونی کنارم

گولتو خوردم و سوختم و ساختم و چیزی نگفتم

خنده تلخ تو مونده هنوزم تو دلم یادگاری

حالا بیا و ببین چی آوردی به روزم و روزگارم

یادمه حرفای تو میسوزوند تن سرد وجودم

یادته دستای خستمو پس زدی و نموندی کنارم

منی که گفتم واسه تو می مونم شکستی غرورم

حالا میگم با تمام وجودم با تمام وجودم دوستت ندارم